ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ: 14 Σεπτεμβρίου 1890 – 14 Σεπτεμβρίου 2017 127 ένδοξα χρόνια

Από τον Πανιωπανθηρώνιο

ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ: 14 Σεπτεμβρίου 1890 – 14 Σεπτεμβρίου 2017 127 ένδοξα χρόνια!!!

Από που να ξεκινήσουμε να γράφουμε και που να σταματήσουμε για αυτόν τον τεράστιο σύλλογο τον Ιστορικό ΠΑΝΙΩΝΙΟ που σήμερα συμπληρώνει 127 χρόνια ζωής!!!

Ο Πανιώνιος Γυμναστικός Σύλλογος Σμύρνης όπως είναι το πλήρες όνομα του συλλόγου ιδρύθηκε στη Σμύρνη το 1890, το δε τμήμα ποδοσφαίρου σχηματίστηκε επί οργανωμένης βάσης το 1895 και σήμερα αγωνίζεται στη Σούπερ Λιγκ ως ΠΑΕ Πανιώνιος Γ.Σ.Σ

Σε εφημερίδες της πόλης αναφέρονται στο διάστημα 1890-1893 ποδοσφαιρικοί αγώνες των μελών του μουσικογυμναστικού σωματείου Ορφεύς Σμύρνης μεταξύ τους, με ομάδες ναυτών σε ξένα εμπορικά και πολεμικά πλοία και με συλλόγους αλλοδαπών κατοίκων (Football Club Smyrna, Bournobat JAA). Το άθλημα στη Σμύρνη έφεραν Άγγλοι, οι οποίοι διέμεναν κυρίως στη συνοικία του Μπουρνόβα. Εκεί δημιούργησαν γήπεδο, όπου έως το 1904 διεξάγονταν οι διεθνούς εμβέλειας Πανιώνιοι Αγώνες και αποτέλεσε έδρα της Bournobat Juniors Athletic Association of Smyrna, αγγλικής ένωσης με αρκετούς Έλληνες αθλητές. Από αυτούς, στο ποδόσφαιρο ξεχώριζαν οι: Αγγελόπουλος, Αναγνωστόπουλος, Αργυρίου, Γριμάνης, Καλομοίρης, Καραράς, Κεντρωτής, Κόγκος, Κούτελης, Μεγαρίδης, Παστουρμαντζής και Περώνης. Η JAA διασπάστηκε το 1908 σε δύο μέρη και το ένα εντάχθηκε στον προϋπάρχοντα (ίδρ. 1900 περίπου) Ερμή, ενώ το άλλο σχημάτισε το βραχύβιο Θησέα Μπουρνόβα.

Το 1895 συγκροτήθηκε η πρώτη οργανωμένη ποδοσφαιρική ομάδα του σωματείου Γυμνάσιον Σμύρνης, το οποίο επανενώθηκε με τον Ορφέα τον Οκτώβριο του 1898 (πενταετία μετά την αρχική του αποχώρηση), υπό τη νέα ονομασία Πανιώνιος Γυμναστικός Σύλλογος Σμύρνης. Παίκτες του τελευταίου επιλέχθηκαν στην αντιπροσωπευτική μικτή της Σμύρνης για τους Μεσοολυμπιακούς Αγώνες των Αθηνών το 1906, όπου και κατέλαβαν τη 2η θέση επί τεσσάρων ομάδων. Πάντως, κορμός εκείνης της αποστολής υπήρξαν οι ποδοσφαιριστές της Bournobat JAA.

Αμφίεση του 1908

Το επόμενο διάστημα ο Πανιώνιος πήρε τα ποδοσφαιρικά σκήπτρα της πόλης. Ως εκπρόσωπός της επίσης, στις 2 Μαρτίου 1908 νίκησε με 3-1 (ημίχρ. 1-1) τη μικτή Αθηνών-Πειραιώς (από παίκτες των Εθνικού ΓΣ Αθηνών, Πανελλήνιου ΓΣ και Πειραϊκού Συνδέσμου) σε φιλικό αγώνα που διεξήχθη στο Ποδηλατοδρόμιο του Νέου Φαλήρου, παρουσία του διαδόχου τότε Κωνσταντίνου και μελών της ελληνικής βασιλικής οικογένειας. Ο Πανιώνιος αγωνίστηκε με «κατερύθρους μπλούζας και λευκά πανταλόνια” και την ακόλουθη σύνθεση κατά την ορολογία της εποχής:

τερματιστής: Κ. Μαλκότσης

οπισθοφύλακες: Α. Μωραϊτίνης, Κ. ή Ν. Λάσκαρις (αρχηγός)

μέσοι: Ν. Νικολαΐδης, Χ. Βεντιρόζος, Ι. Χριστιανούδης

εμπροσθοφύλακες: Δ. Λάσκαρις, Κ. Βύζιος, Γ. Νικολαΐδης, Ν. Απέργης και Θεμ. Κωνσταντινίδης.

Στα τέλη του 1909 ο Πανιώνιος έδωσε τρεις αγώνες στην Αθήνα, αμέσως μετά τη λήξη του 2ου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου που είχε διοργανώσει ο ΣΕΓΑΣ. Ο Πανιώνιος νίκησε με 5-3 τον πρόσφατο τότε πρωταθλητή Ελλάδος «Πανελλήνιο Ποδοσφαιρικό Όμιλο» -τον μετέπειτα Παναθηναϊκό-, ήρθε ισόπαλος 1-1 με τη Μικτή Πειραιά και ηττήθηκε με 2-3 από τη Μικτή Αθηνών. Μια φωτογραφία του 1909 με κύπελλο ίσως προέρχεται από αυτό το τουρνουά.

Είναι γνωστό πως ο Πανιώνιος και οι άλλες ομάδες της Σμύρνης (Απόλλων, Αρμενική, Μπουρνόβας, Πέλοψ Μελαντίας, Μακάμπι, Αλτάι (τουρκική), Ευαγγελική Σχολή, Σχολή Μπάρξερ) διοργάνωναν τουρνουά και κάποιο υποτυπώδες πρωτάθλημα. Σώζονται φωτογραφίες από αγώνες του Πανιωνίου στο στάδιό του. Αναφέρεται, ότι το 1910 το Κύπελλο Πανιωνίου κατέκτησε η Σχολή Μπάρξερ. Το 1911 ο Πανιώνιος έχασε το πρωτάθλημα από την Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης και το 1922 από τον Απόλλωνα. Όμως, κατέκτησε την πρώτη θέση το 1913-1914, όπως φαίνεται σε μια φωτογραφία με κύπελλο, στην οποία διακρίνονται οι παίκτες: Χ. Βεντιρόζος, Μαγγανιώτης, Θ. Δημητρίου, Αντ. Πατιάδης και Σ. Δεσποτόπουλος. Την ισχύ της ομάδας αυτής αποδεικνύει και το γεγονός ότι το 1914 στην ενδεκάδα της Μικτής Σμύρνης συμμετείχαν οκτώ παίκτες του Πανιωνίου. Προπονητής της ομάδας, από το 1909 τουλάχιστον, ήταν ο γυμναστής Σοφ. Μάγνης.

Το 1920 στην Εθνική ομάδα που συγκροτήθηκε για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας, συμμετείχαν οι εξής τρεις (3) ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου: Αντώνιος Φωτιάδης (τερματοφύλακας), Θεόδωρος Δημητρίου (ο Μπέμπης ή Μπίμπος, αριστερός ακραίος επιθετικός) και ο αναπληρωματικός Σωτήριος Δεσποτόπουλος (μέσος). Αντιμετώπισαν τη Σουηδία στις 28 Αυγούστου 1920, σε έναν αγώνα ο οποίος θεωρείται από τη Διεθνή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία FIFA ως ο πρώτος της εθνικής Ελλάδας (και μοναδικός επίσημος πριν τη δημιουργία της ΕΠΟ το 1926). Άμαθοι σε γήπεδο με χόρτο, οι παίκτες ταλαιπωρήθηκαν και στο 8ο μόλις λεπτό έμειναν 10 λόγω τραυματισμού του Καλούδη, για να ηττηθούν τελικά 0-9 (ημίχρ. 0-6). Η ίδια αποστολή κατά την επιστροφή της από την Αμβέρσα μέσω Άμστερνταμ-Παρισίων-Μασσαλίας, έδωσε φιλικό παιχνίδι με τοπικό σύλλογο της ολλανδικής πόλης και γνώρισε εκ νέου την ήττα με 2-4. Η τελευταία αυτή σύνθεση της Εθνικής δεν έχει ακόμη εξακριβωθεί, αλλά σίγουρα μετείχαν κάποιοι από τους προαναφερθέντες ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου.

Το 1921, παίκτες της ομάδας στελέχωσαν τη μικτή Σμύρνης για τη σπουδαία συνάντηση Νέας Ελλάδος-Παλαιάς Ελλάδος στο στάδιο του Πανιωνίου, όπου παρουσία 7.500 θεατών, του Μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσοστόμου, στρατιωτικών και πολιτικών αρχών της πόλης, η μικτή Αθηνών/Πειραιώς νίκησε 4-2.Ο σύλλογος το 1922 αδυνατεί να πάρει μέρος στο πασχαλινό τουρνουά της Ποδοσφαιρικής Ενώσεως Αθηνών-Πειραιώς, διότι πολλοί ποδοσφαιριστές του ήταν στρατευμένοι.

Παρά την καταστροφή και τον ξεριζωμό από τη Σμύρνη, ο Πανιώνιος ανασυγκρότησε σχετικά γρήγορα και με επιτυχία την ποδοσφαιρική ομάδα του. Ήδη στο πρώτο Δ.Σ. της προσφυγιάς, που συγκροτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1922, ορίστηκαν ως έφοροι ποδοσφαίρου οι Δ. Αγγελομάτης και Σ. Γροσομανίδης. Στις 15 Ιανουαρίου 1923 η ποδοσφαιρική ομάδα του συλλόγου έκανε την παρθενική της εμφάνιση στο Γ΄ πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών-Πειραιώς 1922-1923 εναντίον του Παναθηναϊκού: «Σήμερον εν τω Ποδηλατοδρομίω του Ν. Φαλήρου πρώτη εμφάνισις των σμυρναϊκών ποδοσφαιρικών σωματείων εις επισήμους αγώνας. Ώρα 2 1/4 μ.μ. Πανιώνιος Γυμναστ. Σύλλογος εναντίον Παναθηναϊκού Αγωνιστικού και Ποδοσφαιρικού Ομίλου.”. Ο σύλλογος κατέλαβε τη 2η θέση στο Γ΄ και την 3η στο Δ΄ Πρωτάθλημα Αθηνών-Πειραιώς της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών-Πειραιώς.

Στο Γ΄ πρωτάθλημα ΕΠΣΑΠ (1923) έφερε τα εξής αποτελέσματα στον προκριματικό όμιλο: με Κονκόρντια 9-1, με Ο.Φ. Πειραιά 2-1, με Πειραϊκή Ένωση 2-1, με Παναθηναϊκό 0-2 (ισόβαθμος στην κορυφή με τους δύο τελευταίους – προκρίθηκαν οι τρεις τους), και στην τελική φάση: με Πειραϊκό Σύνδεσμο 3-4, με Πειραϊκή Ένωση 0-0, με Παναθηναϊκό 2-0, με Απόλλωνα 1-0 (2ος με 5 β., 6-4 τερμ., πίσω από τον Πειραϊκό Σύνδεσμο).

Στο Δ΄ πρωτάθλημα ΕΠΣΑΠ (1924) έφερε τα εξής αποτελέσματα: με Αθηναϊκό 7-1, με Παναθηναϊκό 1-0, με Ο.Φ. Πειραιά 0-1, με Απόλλωνα 1-0, με Α.Π.Σ. Πειραιά 0-1, με Γουδί 4-2 (3ος με 10 β., 14-5 τερμ., πίσω από τον Α.Π.Σ. Πειραιά και τον Ο.Φ. Πειραιά που είχαν από 11 βαθμούς).

Το 1924, όταν ιδρύθηκε η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών (ΕΠΣΑ), ο Πανιώνιος υπήρξε το 5ο χρονικά μέλος που εγγράφηκε σε αυτήν, ενώ τον Νοέμβριο του 1926 ο σύλλογος ήταν ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ). Την περίοδο 1923-24 αγωνίστηκε στο Α΄ πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών. Νίκησε τον Μίλωνα (2-0), αλλά ηττήθηκε από τον Απόλλωνα (0-1). Τερμάτισε στην 4η θέση της τελικής κατάταξης αλλά την επόμενη περίοδο 1924-25 δεν πήρε μέρος λόγω της προσωρινής διαγραφής του από την ΕΠΣΑ μεταξύ Οκτωβρίου 1924 και μέσων 1925.

Σημαντικοί ποδοσφαιριστές του την εποχή εκείνη και ως το 1930 ήταν οι: Γροσομανίδης, Νικολαΐδης, Δαπέρης και αδελφοί Αμπετιάν. Επίσης, συμμετείχαν οι: Πανάς, Πανταζίδης, Μανιατόπουλος, Κριτίας, Χαϊδεμένος, Βουδόπουλος, Ελευθερίου, Παπάζογλου, Οικονομίδης, Λεώνης, Ψαλτόπουλος και Αχαρονιάν.

Τα επόμενα χρόνια η ποδοσφαιρική ομάδα αδυνάτισε, καθώς ο σύλλογος δεν είχε γήπεδο και στεγαζόταν σε ένα γραφείο στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Ως ποδοσφαιρική έδρα χρησιμοποιούσε το γυμναστήριο του Πανελληνίου και αργότερα το γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Έτσι δεν σημείωσε κάποιες επιτυχίες, ούτε ανέβηκε κατηγορία. Το 1925 αναφέρεται μόλις ένας φιλικός αγώνας με τον Αθηναϊκό (2-1), ενώ είναι χαρακτηριστικό πως τον Απρίλιο του 1925 δεν έδωσε ούτε έναν ποδοσφαιριστή στη «Μικτή Σμύρνης”, η οποία συγκροτήθηκε από τον Απόλλωνα και την Ένωση Αρμενίων για να αντιμετωπίσει μια μικτή σερβική ομάδα που έδινε φιλικούς αγώνες στην Αθήνα.

Τον Ιούλιο του 1925 ξεκίνησε μια προσπάθεια ανασύστασης της ποδοσφαιρικής ομάδας και την περίοδο 1925-26 αγωνίστηκε στη Β΄ κατηγορία. Είχε πολύ μέτριες επιδόσεις, κάποιες φορές δεν κατέβηκε στους αγώνες (π.χ. στον αγώνα με την «Ελληνορωσική” στις 16/5/1926) και τελικά υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία το 1932-33.

Την περίοδο 1927-28 στη διαμάχη της ΕΠΟ και της ΕΠΣΑ με το ΠΟΚ πήρε το μέρος της ομοσπονδίας.

Την περίοδο 1933-34 μετείχε στην κλήρωση του πρωταθλήματος ΕΠΣΑ στη Γ΄ κατηγορία αλλά είναι άγνωστο αν μετείχε. Η έλλειψη γηπέδου αποθάρρυνε τους νέους ποδοσφαιριστές να έρθουν στο σύλλογο κι έτσι η ποδοσφαιρική ομάδα ουσιαστικά διαλύθηκε. Οι εναπομείναντες παίκτες εντάχθηκαν στην Πράσινη Θύελλα, που είχε ως έδρα το γήπεδο της Λεύκας κοντά στον Άγ. Παντελεήμονα Ιλισού.

Παρά το ότι δεν είχε δυνατή ομάδα, η φήμη του συλλόγου μεταξύ των προσφυγικών πληθυσμών ήταν πολύ μεγάλη και συχνά προσκαλείτο για φιλικούς αγώνες σε επαρχιακές πόλεις με έντονο προσφυγικό στοιχείο.

Την περίοδο των εορτών 1928-29 μετέβη στη Λέσβο, όπου συνέτριψε τον Παλλεσβιακό με 6-1 και τον Άρη Μυτιλήνης με 6-0, γνωρίζοντας την αποθέωση από τους φιλάθλους του νησιού, πολλοί από τους οποίους ήταν μικρασιάτες ή είχαν ζήσει στη Μικρασία και στη Σμύρνη.

Στις 2 Φεβρουαρίου 1929, με την ευκαιρία της εορτής της Υπαπαντής, μετέβη στην Καλαμάτα, όπου συνέτριψε τον Απόλλωνα Καλαμάτας με 7-2 και τον Εθνικό Καλαμάτας με 9-1. Στον αγώνα με τον Απόλλωνα, που ήταν ο πρώτος αθηναϊκής ομάδας στην Καλαμάτα, ο Πανιώνιος χρησιμοποίησε τους εξής παίκτες: τερμ.: Χαρατζόπουλος, αμυντικοί: Καλλιγάς, Γκίλης (που χαρακτηρίζεται «γηραιός”), μέσοι: Τσίκαλης, Παπούλιας, Παπάζογλου, κυνηγοί: Καμπαζής, Ρεντίφης, Δεληγιάννης, Νικολάου, Γρηγορίου.Στον δεύτερο αγώνα με τον Εθνικό Κ., τον σύλλογο ενίσχυσαν ο αρχηγός του Νικολαΐδης και ο Βαβαλίδης, που μετέβησαν από την Αθήνα.

Στις 16 Μαρτίου 1930 αγωνίστηκε στην Κόρινθο με τον τοπικό Αχιλλέα σε «αγώνα ρεβάνς”.

Το Δεκέμβριο του 1930, σε φιλικό αγώνα ηττήθηκε με 7-3 από τον Παλλεσβιακό στη Μυτιλήνη, ένα αποτέλεσμα που δείχνει πόσο είχε αποδυναμωθεί η ομάδα. Είναι χαρακτηριστικό πως στη συνέχεια δεν αναφέρεται ούτε μία νίκη της ομάδας, έστω και σε φιλικό.

Το 1940, εν όψει της δημιουργίας του γηπέδου Ν. Σμύρνης οι παίκτες της Πράσινης Θύελλας αποφάσισαν ομαδικά να ενταχθούν στον Πανιώνιο. Έτσι δημιουργήθηκε πάλι η ποδοσφαιρική ομάδα του Πανιωνίου. Τη νέα ομάδα αποτέλεσαν οι: Βαζαίος, Μπουμπής, Λέκκας, Χριστάκης, Σκιαδάς, Ζαρκάδης, Βενετσάνος, Κωτσόβολος, Ηλιάδης, Χαροκόπος και Βασίλης Στάικος. Όμως, πριν καλά-καλά προλάβει να ανασυσταθεί, η ομάδα περιήλθε σε απραξία λόγω του πολέμου. Πρόλαβε να δώσει μόλις έναν φιλικό αγώνα με την Α.Ε. Καλλιθέας (2-0) στις 20 Οκτωβρίου 1940. Μια βδομάδα αργότερα ξεκίνησε ο πόλεμος. Στη διάρκεια της κατοχής ελάχιστη ποδοσφαιρική δραστηριότητα υπήρξε. Όμως η ομάδα επιβίωσε χάρη στις προσπάθειες του Γ. Ρουσόπουλου.

 Στάδιο Νέας Σμύρνης

Μετά την κατοχή μια αξιόλογη φουρνιά ποδοσφαιριστών πλαισίωσαν το σωματείο και του χάρισαν επιτυχίες. Από το 1945 ως το 1959 που συστάθηκε η Α΄ Εθνική κατηγορία, ο Πανιώνιος συμμετείχε κανονικά στο πρωτάθλημα Αθηνών, το οποίο κατέκτησε το 1951. Έξι φορές προκρίθηκε στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, στο οποίο τερμάτισε 2ος το 1951. Το επόμενο έτος έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος αποκλείοντας τους: Απόλλωνα Αθ. (2-1 εκτός), Εθνικό Π. (2-2, 3-2) και Δόξα Δρ. (2-1, 2-1). Στον τελικό έχασε από ατυχία από τον Ολυμπιακό. Ενώ προηγείτο με 2-1, ισοφαρίστηκε στο 90΄ και έχασε με 2-0 στον επαναληπτικό. Τα επόμενα χρόνια έφτασε άλλες τρεις φορές μέχρι τα ημιτελικά του κυπέλλου. Την περίοδο αυτή στην ομάδα αγωνίζονταν οι: Πεντζαρόπουλος, Νώντας Κασάπογλου, Κερδεμελίδης, Ι. Ζαρκάδης, Παυλίδης, Βασίλης Στάικος, Σκορδίλης, Νεστορίδης, Τσολιάς, Ν. Ζαρκάδης, Κώστας Σωτηριάδης (Κωστάρας), Αδάμ Τσουχνικάς, Θανάσης Σαραβάκος, Αναστάσιος Μυλωνάκης, Κων. Κωνσταντινίδης, Χρονόπουλος κλπ.

Διακρίσεις

1946-47: Πρωτάθλημα Αθήνας: 2η θέση. Πρωτάθλημα Ελλάδας: 3η θέση.

1947-48: Κύπελλο Ελλάδος: προημιτελικά.

1948-49: Πρωτάθλημα Αθήνας: 2η θέση. Κύπελλο Ήθους.

1949-50: Πρωτάθλημα Αθήνας: 2η θέση. Κύπελλο Ελλάδος: προημιτελικά.

1950-51: Πρωτάθλημα Αθήνας1η θέσηΠρωτάθλημα Ελλάδας2η θέσηΚύπελλο Ήθους.

1951-52: Κύπελλο Ελλάδοςφιναλίστ.

1952-53: Κύπελλο Ελλάδος: ημιτελικά.

1953-54: Κύπελλο Ελλάδος: ημιτελικά.

1954-55: Κύπελλο Ελλάδος: προημιτελικά.

1955-56: Κύπελλο Ελλάδος: προημιτελικά.

1956-57: Πρωτάθλημα Αθήνας: 3η θέση. Πρωτάθλημα Ελλάδας: 8η θέση.

1957-58: Πρωτάθλημα Αθήνας: 3η θέση. Πρωτάθλημα Ελλάδας: 6η θέση.

1958-59: Πρωτάθλημα Αθήνας: 2η θέση. Πρωτάθλημα Ελλάδας: 3η θέση. Κύπελλο Ελλάδος: ημιτελικά.

Την περίοδο 1959-60 ο Πανιώνιος ήταν η μία από τις τέσσερις αθηναϊκές ομάδες που συγκρότησαν τις 16 της Α΄ Εθνικής κατηγορίας. Στο πρώτο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικης Κατηγορίας αγωνίστηκαν οι: Κώστας Βαλλιάνος (τερμ.), Γιάννης και Γεώργιος Γιαννακόπουλος (αδέλφια), Κώστας Γεωργόπουλος, Παναγιώτης Ερμείδης, Κυριάκος Καζαντζίδης, Γρηγόρης Καψής, Γιώργος Κοσμόπουλος, Στάθης Μαυρίδης, Στέλιος Μπραουδάκης, Γιώργος και Παναγιώτης (Τάκης) Παπουλίδης (αδέλφια), Θανάσης Σαραβάκος, Στέλιος Σώχος (τερμ.), Στάθης Χάιτας, Θανάσης Χρήστου και Αδάμ Χρονόπουλος. Η δεκαετία του ’60

Η δεκαετία του ’60 ήταν από τις πιο πετυχημένες του συλλόγου. Με λιγοστές εξαιρέσεις τερμάτισε σχεδόν πάντα στην πρώτη εξάδα του πρωταθλήματος και έφθασε δύο φορές στον τελικό του κυπέλλου.

Το 1960-61 απέκλεισε τους: Ατλαντίδα Χανίων (2-0 εκτός), Ηρακλή Καβάλας (3-0 εντός), Παναθηναϊκό (2-1 εντός) και Ηρακλή (1-0 εκτός) αλλά έχασε στον τελικό από τον Ολυμπιακό (3-0). Την ομάδα συγκροτούσαν οι: Σώχος, Καψής, Παπουλίδης, Θανάσης Χρήστου, Αναστάσιος Μυλωνάκης, Μαυρίδης, Γ. Γιαννακόπουλος, Χάιτας, Σαραβάκος, Αθανασούλας, Ι. Γιαννακόπουλος, Χρονόπουλος, Μπραουδάκης.

Το 1966-67 απέκλεισε τους: ΟΦΗ (2-2, κλήρωση) και Πανελευσινιακό (3-0) αλλά έχασε στον τελικό από τον Παναθηναϊκό (1-0). Την ομάδα συγκροτούσαν οι: Κουρκουβέλας, Κώστας Καραγιαννόπουλος, Σκρέκης, Ηλίας Χατζηβασιλείου, Νέγρης, Καζαντζίδης, Κυριαζής,Θ. Ιντζόγλου, Χάιτας, Αχιλλέας Αθανασούλας, Γ. Δέδες, Ανέστης Κόλλιας.

Το 1968 πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος αναδεικνύεται ο Θ. Ιντζόγλου με 24 γκολ.

Το 1968-69 έφτασε ξανά μέχρι τα ημιτελικά του κυπέλλου.

Το 1969-70 συμμετείχε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, στο Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων, όπου αποκλείστηκε από τη ΦΚ Χάνσα Ρόστοκ (0-3, 2-0).

Η δεκαετία του ’70 ξεκίνησε με σημαντικές επιτυχίες και με προπονητή τον Άγγλο Τζο Μάλετ απέφερε τον πρώτο σημαντικό ποδοσφαιρικό τίτλο στο σωματείο.

Το 1970-71 τερμάτισε στη 2η θέση στο πρωτάθλημα, πίσω από την ΑΕΚ αλλά μπροστά από τον φιναλίστ του Κυπ. Πρωταθλητριών Παναθηναϊκό. Είναι η καλύτερη θέση που έχει τερματίσει ως τώρα. Επίσης, πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος και τρίτος στην Ευρώπη (χάλκινο παπούτσι) αναδείχθηκε ο Γιώργος Δέδες με 28 γκολ.

Το φθινόπωρο του 1971 συμμετείχε και κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο. Στον προκριματικό όμιλο απέκλεισε την τουρκική Αλτάι Σμύρνης (1-2, 1-0) σε μια ιστορική επιστροφή, καθώς αντιμετώπισε την τουρκική ομάδα στη γενέτειρα Σμύρνη και μάλιστα στο γήπεδό του, το οποίο άφησε, όταν εγκατέλειψε τη Σμύρνη το 1922. Στη συνέχεια, αντιμετώπισε τη ρουμανική Στεαγκούλ (1-1, 1-1) και στον τελικό νίκησε την αλβανική Μπέσα Δυρραχίου (2-0, 1-1). Στο Βαλκανικό Κύπελλο μετείχε και το 1975 αλλά στον προκριματικό όμιλο σημείωσε μία νίκη, μία ισοπαλία και δύο ήττες και αποκλείστηκε.

Το επόμενο έτος, 1971-72, είχε μια σημαντική επιτυχία στο Κύπ. ΟΥΕΦΑ. Στον α΄ γύρο απέκλεισε την ισπανική Ατλέτικο Μαδρίτης (1-2, 1-0), με γκολ των Κ. Λαγού, Θ. Ιντζόγλου. Η συνέχεια όμως δεν ήταν η ανάλογη, καθώς υπέστη βαριά ήττα από την ουγγρική Φερεντσβάρος με 6-0, σε έναν επεισοδιακό αγώνα, στον οποίο αποβλήθηκαν πολλοί εκνευρισμένοι παίκτες του, με συνέπεια την τιμωρία και τον αποκλεισμό του σωματείου από τα ευρωπαϊκά κύπελλα. Το ίδιο έτος και το επόμενο έφτασε ως τα ημιτελικά του κυπέλλου, ενώ τις επόμενες τρεις χρονιές (1973-1976) ως τα προημιτελικά.

Τη σπουδαία ομάδα εκείνης της περιόδου συγκροτούσαν οι παίκτες: Φίλης, Χριστοδούλου Δ. Σκρέκης, Τόλης Τσιρογιάννης, Θεοφιλόπουλος, Βασίλης Μωραϊτέλης, Στάθης Χάιτας, Θανάσης Ιντζόγλου, Μπάμπης Ιντζόγλου, Γιώργος Δέδες, Θωμάς Μαύρος, Αλέκος Παπασίκας, Γιάννης Κυριαζής, Κώστας Λαγός και Γιώργος Σπυρόπουλος

Τις επιτυχίες ακολούθησε μια φθίνουσα πορεία. Πολλοί παίκτες του μεταγράφηκαν σε άλλα σωματεία και η ομάδα αποδυναμώθηκε. Στο πρωτάθλημα τερμάτιζε μόνιμα κάτω από την 7η θέση, με χειρότερη τη 16η το 1977-78 και συχνά κινδύνευε με υποβιβασμό.

Η δεκαετία έκλεισε με την κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδος του 1979, για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου. Αφού απέκλεισε τους: Ολυμπιακό Λουτρακίου (3-1), Εδεσσαϊκό (3-2), Αλμωπό Αριδαίας (1-0), Άρη (2-5, 5-1) και Ολυμπιακό (2-1, 2-3), στον τελικό νίκησε την ΑΕΚ με 3-1. Την κυπελλούχο ομάδα αποτελούσαν οι: Ζαφείρης Κάκαρης, Μάκης Ζαχαρόπουλος, Γραβάνης, Χαλκίδης, Εμβολιάδης, Χαράλαμπος Σαϊπάς (46΄ Μωραϊτέλης), Νόνι Λίμα, Δημήτρης Μαυρίκης, Νίκος Αναστόπουλος, Γιάννης Παθιακάκης, Κώστας Βαλλίδης. Προπονητής: Πάνος Μάρκοβιτς.

Το επόμενο έτος είχε μια επιτυχημένη συμμετοχή στο Κυπ. Κυπελλούχων. Απέκλεισε την ολλανδική Τβέντε (4-0, 1-3) και αποκλείστηκε δύσκολα από τη σουηδική Γκέτεμποργκ (1-0, 0-2).

Τη δεκαετία του ’80 συνεχίστηκε η φθίνουσα πορεία και σχεδόν κάθε χρόνο η ομάδα κινδύνευε με υποβιβασμό. Μάλιστα, επί δυο συνεχόμενες χρονιές σώθηκε έπειτα από αγώνες μπαράζ: το 1983 με Μακεδονικό (3-2) και το 1984 με Γιάννινα (2-0 στην παράταση). Παρά τη μετριότητά της η ομάδα ανέδειξε ένα νέο αστέρι, τον επιθετικό Δημήτρη Σαραβάκο. Μετά τα μέσα της δεκαετίας, με πρόεδρο το Μιχάλη Σταματελάτο, ο Πανιώνιος είχε πάλι επιτυχίες υπό την καθοδήγηση του Βέλγου προπονητή Ούρμπεν Μπραμς, ο οποίος έμεινε στον πάγκο του Πανιωνίου για τρία χρόνια (1985-88) με απόλυτη επιτυχία (33 ν. – 27 ισ. – 30 ήτ.). Ο Μπραμς παραμένει ως σήμερα ο μακροβιότερος προπονητής του συλλόγου.

Το 1986 τερμάτισε στην 5η θέση και συμμετείχε με επιτυχία στο Βαλκανικό Κύπελλο φτάνοντας μέχρι τον τελικό.

Το 1987 τερμάτισε στην 4η θέση και συμμετείχε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, όπου αποκλείστηκε από τη γαλλική Τουλούζ (0-1, 1-5). Το έτος αυτό έκανε εκπληκτικές εμφανίσεις στο κύπελλο. Απέκλεισε κατά σειρά Χαραυγιακό (2-0), ΑΕΚ (1-0), ΠΑΟΚ (3-0, 0-1) και Ολυμπιακό (3-0, 0-1), για να αποκλειστεί από τον Παναθηναϊκό (1-3, 1-0) στα προημιτελικά. Τις περιόδους αυτές αστέρια της ομάδας ήταν οι: Αντώνης Μανίκας, Βαγγέλης Φιλιππής, Νίκος Τσιαντάκης, Γιώργος Καραμίχαλος, Γιάννης Παυλόπουλος (Έβανς), Στέλιος Αποσπόρης, Νταβόρ Γιούρισιτς (Γιουγκ.), Νίκος Χαλκίδης, Χρήστος Εμβολιάδης, Δημήτρης Μαυρίκης, Νόνι Λίμα, Ηλίας Μπέριος, Κουτρόπουλος, Θανάσης Καναράς, Παπουλίδης, Τεοντόρ Μπαρζόφ (Βούλγ.) και Γκάρι Όουεν (Άγγλος).

Το 1989 έφτασε στον τελικό του κυπέλλου. Αφού απέκλεισε τους Σπάρτη (4-0, 0-1), Άρη Θεσσαλονίκης (3-0, 0-2), ΠΑΟΚ (0-2, 3-0) και Λάρισα (2-0, 0-0), έχασε στον τελικό από τον Παναθηναϊκό (1-3). Την ομάδα συγκροτούσαν οι: Θεολόγης Παπαδόπουλος, Μάκης Χατζημωυσιάδης, Γιάννης Παπουλίδης, Χρήστος Κουτρόπουλος, Γιώργος Τόγιας, Θανάσης Καναράς (51΄ Βασίλης Βασιλάκος), Πέτρος Μίχος, Στέλιος Αποσπόρης (70΄ Λουιτζίμ Μπερσεμί), Σπύρος Μαραγκός, Θόδωρος Ζάκκας, Θωμάς Μαύρος.

Τάκης Φύσσας

Η δεκαετία του ’90 ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς. Το 1990 πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος αναδείχθηκε ο Θωμάς Μαύρος με 22 γκολ. Το 1991 η ομάδα έφτασε στα ημιτελικά του κυπέλλου και ο Θωμάς Μαύρος τερμάτισε την καριέρα του έχοντας επιτύχει 260 γκολ, που είναι ρεκόρ όλων των εποχών στην Α΄ Εθνική. Τη χρονιά αυτή στην ομάδα αγωνίστηκαν και οι: Λαγωνικάκης, Καπουράνης, Βόκολος, Κοπιτσής, Μιρτσέκης, Λεάντρο, Τζανετής.

Τις επόμενες χρονιές η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη και παρά την παρουσία του σπουδαίου Σέρβου ποδοσφαιριστή Μίλινκο Πάντιτς, ο σύλλογος έκανε τις χειρότερες εμφανίσεις της ιστορίας του στο πρωτάθλημα, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί δυο φορές στη Β΄ Εθνική (το 1992 και το 1996) και τις δυο φορές όμως προήχθη αμέσως.

Παρά την άσχημη παρουσία στο πρωτάθλημα, κατέκτησε ξανά το κύπελλο Ελλάδος το 1998, αν και στους πρώτους γύρους δυσκολεύτηκε απέναντι σε μικρές ομάδες. Αφού απέκλεισε τους: Πανελευσινιακό (1-3, 3-0), Ορφέα Αλεξανδρούπολης (0-0, 1-0), Απόλλωνα Καλαμαριάς (4-2, 2-0), ΠΑΟΚ (1-0, 1-1), στον τελικό νίκησε τον Παναθηναϊκό με 1-0 με γκολ του Ναλιτζή (53΄). Την ομάδα αποτελούσαν οι: Στρακόσια, Μπουγάς, Βόκολος, Β.Ιωαννίδης, Κατσιαμπής (78΄ Θ.Καρασαββίδης), Μένταν (65΄ Κάφαλης), Α.Μάντζιος, Ναλιτζής (73΄ Βάσμπεργκ), Καμίτσης, Σαπουντζής, Φύσσας. Προπονητής: Χρήστος Εμβολιάδης.

Το επόμενο έτος 1998-99 με προπονητή τον Ιρλανδό Ρόνι Γουίλαν είχε εντυπωσιακή πορεία στο κύπελλο Κυπελλούχων, φτάνοντας ως τα προημιτελικά. Επίσης, το 1999 ο Ναλιτζής αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος αν και στον β΄ γύρο μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ.

Στις αρχές της νέας δεκαετίας το σωματείο αντιμετώπισε οικονομικά προβλήματα. Το 2001 μπήκε σε ειδικό οικονομικό καθεστώς, όπως προβλεπόταν από τον Νόμο περί Ειδικής Εκκαθάρισης. Αγωνιστικά, επέδειξε σημαντικές διακρίσεις και σχεδόν κάθε χρόνο τερμάτιζε σε υψηλές θέσεις στο πρωτάθλημα και διεκδικούσε την έξοδο στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ, κάτι που κατάφερε τρεις περιόδους: 2002-03 (5ος), 2003-04 (6ος) και 2006-07 (5ος). Βασικοί ποδοσφαιριστές των επιτυχιών αυτών ήταν, μεταξύ άλλων, οι: Ντρόμπνι, Γιαννόπουλος, Β.Μάντζιος, Τζιόλης, Φερεκίδης, Σίμονσιτς, Μπουλούτ, Μπελά, Λαγωνικάκης, Μπρέσκα, Βλτσεκ, Παρόντι, Ν.Σπυρόπουλος, Μάκος, Εξουζίδης, Μανιάτης, Πλετς, Ενσαλίβα, Μπερτέ, Τσικιτισβίλι, Γουνδουλάκης, Μήτρου, Ζωγραφάκης, Αραβίδης, Κένιγκ. Προπονητές οι Γιόζεφ Μπουμπένκο, Κάρολ Πέτσε και Έβαλντ Λίνεν.

Το καλοκαίρι του 2006, μετά από μία χρονιά απαξίωσης και προ του κινδύνου υποβιβασμού και διάλυσης, το πλειοψηφικό πακέτο πέρασε στα χέρια του εφοπλιστή Κωνσταντίνου Τσακίρη, ο οποίος ήταν ήδη Πρόεδρος του Ερασιτέχνη Πανιωνίου. Από αυτή την αγωνιστική περίοδο (2006-07) ως τον Νοέμβριο του 2008 προπονητής ήταν ο παλιός Γερμανός διεθνής ποδοσφαιριστής Έβαλντ Λίνεν, με τον οποίο ο Πανιώνιος συνέχισε την ανοδική του πορεία και τερμάτισε δύο συνεχόμενες χρονιές στην 5η θέση. Το 2008 συμμετείχε στην τελευταία διοργάνωση του κυπέλλου Ιντερτότο, όπου αποκλείστηκε στον 3ο γύρο από την ιταλική Νάπολι. Toν Νοέμβριο του 2008 ο Λίνεν απομακρύνθηκε.

Τα επόμενα χρόνια η ομάδα δεν κατάφερε να ξαναβρεί τον δρόμο προς τις επιτυχίες. Η οικονομική δυσπραγία οδήγησε τη διοίκηση στην πώληση ή την παραχώρηση πολλών εξελίξιμων ή διεθνών παικτών καθώς και ποδοσφαιριστών με υψηλές αποδοχές, όπως μεταξύ άλλων οι: Φερνάντες, Ν.Σπυρόπουλος, Μάκος, Τζεμπούρ, Κρέσιτς, Χούτος, Ρεκόμπα, Εστογιανόφ (δανεικός στην Πενιαρόλ), Τζαβέλλας. Επίσης, για τρεις συνεχόμενες περιόδους κανείς προπονητής δεν έμεινε ως το τέλος του πρωταθλήματος. Ως διάδοχος του Λίνεν προσλήφθηκε ο Τάκης Λεμονής, ο οποίος παραιτήθηκε έπειτα από τρεις εβδομάδες. Στη θέση του προωθήθηκε ο επί δύο έτη βοηθός προπονητή της ομάδας Γιώτης Σταματόπουλος, ο οποίος παρέμεινε μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2008-09.

Από τον Μάιο 2009 ως τον Ιανουάριο 2010 προπονητής του συλλόγου ήταν ο Βέλγος Εμίλιο Φερέρα που είχε υπογράψει τριετές συμβόλαιο αλλά παραιτήθηκε. Από τον Φεβρουάριο 2010 ως το τέλος της περιόδου προπονητής ανέλαβε ο Γιώργος Παράσχος.

Στις 26 Απριλίου 2010 προσλήφθηκε ο Σουηδός προπονητής Μίκαελ Στόρε, ο οποίος απολύθηκε στις 28 Οκτωβρίου του ίδιου έτους. Τον Νοέμβριο 2010 ανέλαβε ξανά ο Παράσχος αλλά παραιτήθηκε μια εβδομάδα αργότερα. Παράλληλα, υπήρχε διοικητικό χάος, έπειτα από την απόφαση του Τσακίρη να αποχωρήσει και να παραχωρήσει τον διοικητικό έλεγχο στον ερασιτέχνη. Από τις 10 Δεκεμβρίου 2010 προπονητής ανέλαβε ο Τάκης Λεμονής που παρέμεινε ως τη 10η αγωνιστική της επόμενης περιόδου. Η μείωση του μπάτζετ και η αποχώρηση βασικών ποδοσφαιριστών είχαν ως αποτέλεσμα να αποχωρήσει από την ομάδα, την οποία ανέλαβε ο Άκης Μάντζιος ως το τέλος της περιόδου 2011-12, καταφέρνοντας την παραμονή της στην κατηγορία.

Την περίοδο 2012-13 ο σύλλογος αναγκάστηκε να στηριχτεί σε νεαρούς ποδοσφαιριστές προερχόμενους από τα τμήματα υποδομής με λιγοστές προσθήκες, καθώς δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει, λόγω των μεγάλων οικονομικών προβλημάτων, άδεια για μεταγραφές ποδοσφαιριστών άνω των 23 ετών. Στη δύσκολη αυτή φάση προπονητής ανέλαβε ο πρώην διεθνής τερματοφύλακας Δημήτρης Ελευθερόπουλος, στην πρώτη προπονητική του προσπάθεια. Με τους «μπέμπηδες” της ομάδας έκανε έναν εκπληκτικό πρώτο γύρο, στον οποίο η ομάδα βρισκόταν σχετικά κοντά στην κορυφή της βαθμολογίας, όμως ακολούθησαν συνεχόμενα άσχημα αποτελέσματα και ο Ελευθερόπουλος αποχώρησε την 22η αγωνιστική, για να ολοκληρώσει τη χρονιά ο Κώστας Παναγόπουλος.

Η απαγόρευση μεταγραφών συνεχίστηκε και την επόμενη περίοδο 2013-14 καθώς τα οικονομικά προβλήματα παρέμειναν, ενώ αποχώρησαν οι περισσότεροι έμπειροι ποδοσφαιριστές όπως οι Γουνδουλάκης, Σιδεράκης, Ρόκας, Ανδράλας και στον β΄ γύρο ο Μενδρινός. Τα «κάστανα από τη φωτιά” ανέλαβε να βγάλει ο Νίκος Παντέλης που παρέμεινε ως τον πρώτο γύρο, φέρνοντας ικανοποιητικά αποτελέσματα, όμως η διοίκηση αποφάσισε να τον αντικαταστήσει με τον Κώστα Παναγόπουλο. Στη δεύτερη θητεία του τελευταίου η ομάδα βρέθηκε σε δύσκολη βαθμολογική θέση, με αποτέλεσμα τις τελευταίες δέκα αγωνιστικές να κληθεί ο έμπειρος Νίκος Αναστόπουλος, που κατάφερε τελικά να σώσει τον σύλλογο από τον υποβιβασμό.

Παρά την οικονομική κρίση, την περίοδο αυτή οι «κυανέρυθροι” ανέδειξαν πλήθος ταλαντούχων παικτών, προερχόμενων από τα τμήματα υποδομής, αρκετοί από τους οποίους στελέχωσαν την εθνική ομάδα, όμως οι περισσότεροι παραχωρήθηκαν σε άλλους συλλόγους αντί «πινακίου φακής”, όπως οι: Μανιάτης, Σιόβας, Σάμαρης, Κολοβός, Αυλωνίτης (Ολυμπιακός), Κοντοές, Αραβίδης, Ντούνης, Ανέστης, Λαμπρόπουλος (ΑΕΚ), Π.Σπυρόπουλος (Παναθηναϊκός), Κούρος (Ατρόμητος), Περιστερίδης (Πλατανιάς).

Η περίοδος 2014-15 ξεκίνησε με τον σύλλογο να εξακολουθεί να βρίσκεται υπό καθεστώς απαγόρευσης μεταγραφών ποδοσφαιριστών άνω των 23 ετών (επιτρέπονταν μόλις τρεις) και για ακόμη μια χρονιά κλήθηκε να αντεπεξέλθει με νεαρούς παίκτες από τις ακαδημίες του, κατάφερε ωστόσο να παραμείνει στην κατηγορία, τερματίζοντας στη 13η θέση. Την επόμενη χρονιά (2015–16) τερμάτισε πέμπτος, εξασφαλίζοντας τη συμμετοχή του στα πλέι οφ και παράλληλα την έξοδό του στο Γιουρόπα Λιγκ (2016-17), δεν κατάφερε όμως να συμμετάσχει καθώς δεν έλαβε τη σχετική άδεια συμμετοχής από την ΟΥΕΦΑ και τη θέση του πήρε ο ΠΑΣ Γιάννινα που είχε τερματίσει 6ος.

Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2016-17 τερμάτισε ξανά στην πέμπτη θέση, συμμετέχοντας για δεύτερη συνεχή χρονιά στα πλέι οφ, εξασφαλίζοντας παράλληλα την παρουσία του στο Γιουρόπα Λιγκ (2017-18).

Κορυφαία διάκριση του συλλόγου στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις αποτέλεσε η συμμετοχή του στην προημιτελική φάση του κυπέλλου Κυπελλούχων την αγωνιστική περίοδο 1998-99, αποκλείοντας κατά σειρά τη φινλανδική Χάκα και τον Απόλλωνα Λεμεσού, για να αποκλειστεί από τη μετέπειτα νικήτρια του θεσμού Λάτσιο.

Ο Πανιώνιος ήταν η πρώτη ελληνική ομάδα που αγωνίστηκε στο (νεοσύστατο τότε) κύπελλο UEFA την περίοδο 1971-72, στη δεύτερη ευρωπαϊκή συμμετοχή του. Είχε προηγηθεί η παρουσία του δύο χρόνια νωρίτερα (1969-70) στο κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων (διοργάνωση που σταμάτησε το 1971 και ουσιαστικά αντικαταστάθηκε από το κύπελλο UEFA).

Η μεγαλύτερη σε έκταση νίκη που έχει επιτύχει, σημειώθηκε στο κύπελλο Κυπελλούχων της περιόδου 1979-80 επί της ολλανδικής Τβέντε με 4-0 (εντός έδρας), στην ευρύτερη νίκη που έχει σημειώσει ποτέ ελληνική ομάδα εναντίον ολλανδικής. Η μεγαλύτερη ήττα του σημειώθηκε στην πρώτη του συμμετοχή στο κύπελλο UEFA (1971-72) από την ουγγρική Φερεντσβάρος με 6-0 (εκτός έδρας), ενώ τα περισσότερα τέρματα σε έναν αγώνα (συνολικά 7) σημειώθηκαν στην εντός έδρας νίκη με 5-2 επί της γεωργιανής Ντιναμό Τιφλίδας, στο κύπελλο UEFA της περιόδου 2004-05.

Δύο ακόμη σπουδαίες στιγμές στην ευρωπαϊκή πορεία του συλλόγου υπήρξαν οι προκρίσεις στο κύπελλο UEFA επί της ιταλικής Ουντινέζε (2004-05) και της γαλλικήςΣοσό (2007-08), που είχαν ως αποτέλεσμα τη συμμετοχή των «κυανέρυθρων” στη φάση των ομίλων της διοργάνωσης.

Στην πρώτη θέση των σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις βρίσκονται τέσσερις ποδοσφαιριστές με 3 τέρματα, οι Νίκος Αναστόπουλος(στο κύπελλο Κυπελλούχων της περιόδου 1979-80), Αντώνης Σαπουντζής (στο κύπελλο Κυπελλούχων της περιόδου 1998-99), Βαγγέλης Μάντζιος (στο κύπελλο UEFA της περιόδου 2004-05 και συγκεκριμένα με χατ τρικ στον νικηφόρο αγώνα με 5-2 εναντίον της Ντιναμό Τιφλίδας) και Σαμέντ Γεσίλ (στο Europa League 2017-18)

Το καλοκαίρι του 1964 ο Πανιώνιος πήρε μέρος στο Κύπελλο Ράπαν στη θέση του Ολυμπιακού, ο οποίος αποσύρθηκε ενώ είχε ήδη δώσει δύο αγώνες με Τουλούζ (2-4) και Ντιναμό Ζάγκρεμπ (0-4) και εν συνεχεία δεν πήγε στη Γαλλία να αγωνιστεί με την Τουλούζ. Τα αποτελέσματα αυτά υπολογίστηκαν στη βαθμολογία, χωρίς να αγωνιστεί ξανά ο Πανιώνιος με τις ομάδες αυτές. Ο Πανιώνιος έδωσε τους υπόλοιπους τέσσερις αγώνες, δύο εντός έδρας στο Καυταντζόγλειο Στάδιο (το οποίο είχε προβολείς) και δύο εκτός έδρας με Μάλμε και Τουλούζ. Ο εκτός έδρας αγώνας με την Τουλούζ, στον οποίο αρνήθηκε να μετάσχει ο Ολυμπιακός, αρχικά κατακυρώθηκε με 3-0 υπέρ της γαλλικής ομάδας, όμως αγωνίστηκε τελικά ο Πανιώνιος καθυστερημένα, στις 30 Σεπτεμβρίου, οπότε διαγράφηκε ο μηδενισμός του Ολυμπιακού καθώς και οι οικονομικές απαιτήσεις της γαλλικής ομάδας .

Please follow and like us:
0

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.