Με το μυαλό στα αστέρια

Από τον ΑΕΚογνώστη

Καλησπέρα και από εμένα, είμαι ο φωτεινός ΑΕΚογνώστης και από δω θα προσπαθήσω να «φωτίσω» και εσάς με τη γνώση μου.

Θέλω να ευχαριστήσω ιδιαίτερα το «Πάμε αθλητικά» που μου δίνει αυτή την ευκαιρία.

Ας αφήσουμε όμως τα ευχαριστήρια και ας προχωρήσουμε στο ψητό.

Έκατσα λοιπόν το Σάββατο το απόγευμα στον καναπέ μου να παρακολουθήσω το εύκολο ματς όπως θεωρούσα με τον Παναιτωλικό. Ξεκινάει το παιχνίδι και βλέπω μια ΑΕΚ που μου φέρνει εφιάλτες εποχών Αδαμίδη και διαφόρων άλλων που ήταν στην κατακρεουργημένη τότε διοίκηση της ΑΕΚ,αλλά λέω δε πειράζει ίσως η ομάδα έχει μπει μουδιασμένα και κάποια στιγμή αρχίσει να «τσουλάει». Η σκέψη ότι η ομάδα θα αρχίσει να τσουλάει έμεινε στο μυαλό μου μέχρι τη στιγμή που παρατήρησα το αλάνθαστο και ασταμάτητο pressing του Παναιτωλικού,ο οποίος πέρα από αυτό έβγαζε και τρομερή διάθεση και ενέργεια στην επίθεση. Αυτό με έκανε να σηκωθώ από τον καναπέ και να αναθεωρήσω για την αρχική εντύπωση που είχα για το παιχνίδι. Και φτάνουμε στο εικοστό πέμπτο λεπτό όπου μετά από κάποιες αν μπορούν να θεωρηθούν φάσεις της ΑΕΚ, οι παίχτες του Παναιτωλικού βγαίνουν από τα πλάγια και με μια σέντρα του Ρότσα από αριστερά στο δεύτερο δοκάρι και μια γυριστή κεφαλιά του Γκουτιέρεζ η μπάλα χτυπάει στο κεφάλι του Μπακάκη Και μπαίνει γκόλ η βοηθός όμως σηκώνει τη σημαία αφήνοντας τον κάθε φίλαθλο που παρακολουθούσε το παιχνίδι με την απορία του τι μπορεί να πήγε λάθος σε αυτή τη φάση. Και η πραγματικότητα είναι ότι όντως δεν έχει πάει τίποτα λάθος στη φάση και το γκολ θα έπρεπε να μετρήσει, έτσι δίνεται μια δεύτερη ευκαιρία στην χαμένη στη μετριότητα ΑΕΚ του Σαββάτου να μην κυνηγάει σκορ από τόσο νωρίς. Όμως ο Παναιτωλικός δεν είχε μιλήσει ακόμα έτσι με μια παρόμοια φάση ένα λεπτό αργότερα, πάλι ο Ρότσα βγάζει σέντρα και ακολούθησε κάτι που σπάνια το βλέπει στη ζωή του ένας άνθρωπος, μια ομάδα πρωταθλήτρια έχει καταφέρει και έχει βάλει δύο αυτογκόλ μέσα σε δύο λεπτά. Και όμως δύο αυτογκόλ σε δύο λεπτά. Εκεί ίσως φαίνεται το ότι η ομάδα φανερά βρίσκεται σε κρίση, γιατί ενώ περιμένεις μια αντίδραση από την πρωταθλήτρια ΑΕΚ αυτό που βλέπεις είναι μια έλλειψη συγκέντρωσης και έναν εκνευρισμό, και μιλάω συγκεκριμένα για τις φωνές του Μπακάκη στον Λαμπρόπουλο δε λέω πολλές φορές μέσα σε έναν αγώνα φωνάζεις σε ένα συμπαίκτη γιατί έκανε ένα λάθος, αλλά στην ΑΕΚ μέχρι πριν από το ματς με τη Μπάγερν στο Μόναχο δε σου περνούσε καν από το μυαλό κάτι τέτοιο. Από αυτές τις μικρές λεπτομέρειες καταλαβαίνεις ότι υπάρχει πίεση, άγχος ίσως και γκρίνια στα αποδυτήρια αυτό ωστόσο το παρατηρείς πριν καν ξεκινήσει το παιχνίδι στη φυσούνα όπου ο Ουζουνίδης δίνει οδηγίες στους παίκτες συνεχώς μέχρι να βγουν στον αγωνιστικό χώρο σαν παιδάκι που γράφει διαγώνισμα και δεν έχει διαβάσει, ενώ ο Δέλλας χαλαρός, ήρεμος σαν τον καλό μαθητή που ξέρει πως ότι και να γίνει αυτός θα γράψει καλά και θα το περάσει το τεστ. Έτσι και έγινε ο Δέλλας πέρασε το τεστ στήνοντας έναν Παναιτωλικός που είχε λύσεις για τα πάντα και δεν επέτρεψε στην ΑΕΚ να του δημιουργήσει το παραμικρό πρόβλημα με τους παίχτες του να βγάζουν ψυχή να βγάζουν πάθος και τρομερή συγκέντρωση ο Δέλλας πέρασε ένα πολύ εύκολο απόγευμα στο Αγρίνιο, και ίσως τελικά αυτό να είναι το μεγάλο μειονέκτημα του Ουζουνίδη να μη μπορεί να «πορώσει» τους παίχτες να παίξουν για αυτόν.

Ίσως οι παίχτες είχαν στο μυαλό τους το παιχνίδι με τον Άγιαξ τη Τρίτη που είναι και η τελευταία τους ευκαιρία να αποδείξουν ότι αξίζουν να παίζουν στο επίπεδο που παίζουν. Μπορεί για το Σάββατο να υπήρχε η δικαιολογία του Άγιαξ, αλλά το ματς της Τρίτης θεωρώ ότι είναι κάτι σαν τελικός γοήτρου για την ΑΕΚ, είναι ένα ματς που το θέλει είναι ένα ματς που μπορεί να το πάρει αν παίξει σωστά και έξυπνα είναι ένα ματς που αν το κερδίσει θα αποκατασταθεί έως ένα μέρος η ηρεμία της ομάδας και θα καταλαγιάσει η γκρίνια αρκετών. Αν όμως αυτή η νίκη δεν έρθει και η ΑΕΚ δείξει μια εικόνα σαν αυτή του Σάββατου τότε ίσως αρχίσει να τρέμει η καρέκλα πολλών και δε μιλώ μόνο για τον Ουζουνίδη μιλάω και για παίχτες, που όπως είπε ο προπονητής της Ένωσης στη συνέντευξη τύπου «παίζουν για να παίζουν». Για το ματς δε χρειάζεται να πω κάτι άλλο πέρα από τα δύο γκολ που πέτυχαν οι δύο ομάδες (Καμαρά 51’,Σιμόες 76’) το ματς είχε την ίδια εικόνα, μια ΑΕΚ χαμένη στο γήπεδο και έναν Παναιτωλικό με πλάνο.Η ΑΕΚ απλά προσπάθησε μετα τη μείωση του σκορ να κλέψει κάτι από το ματς αλλά δε τα κατάφερε και το δίκαιο κακά τα ψέματα ήταν να μη πάρει τίποτα από το ματς η Ένωση, ετσι και έγινε. Το μυαλό μας τώρα είναι στο ματς της Τρίτης ελπίζοντας να δούμε κάτι καλό, αν ενδιαφέρει κάποιον η γνώμη μου είναι ότι θα δούμε κάτι καλό θα δούμε κάτι σαν αποζημίωση όλων αυτών που έχουμε δει στις τελευταίες αγωνιστικές της Σούπερ Λιγκ από την ΑΕΚ. Ραντεβού την επόμενη Δευτέρα καλή συνέχεια σε όλους

Please follow and like us:
0

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.