Π.Σ. ΚΑΛΑΜΑΤΑ

imageΣτο σημερινό αφιέρωμα των ομάδων από το Πάμε Αθλητικά σας παρουσιάζει την Μαύρη Θύελλα την Καλαμάτα με τους πολυπληθείς φιλάθλους και την ιστορία την μεγάλη με την ανάδειξη πολλών ποδοσφαιριστών.

Ο Ποδοσφαιρικός Σύλλογος «Καλαμάτα” ιδρύθηκε το 1967. Έχει συμμετάσχει επτά φορές στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής και είκοσι φορές στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής. Είναι η πιο δημοφιλής ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης. Το 2012-13 αγωνίζεται στο Νότιο όμιλο της Football League 2.

Η ποδοσφαιρική ομάδα «Καλαμάτα” ιδρύθηκε το 1967, έπειτα από αναγκαστική συγχώνευση που επέβαλε το δικτατορικό καθεστώς στα ποδοσφαιρικά σωματεία της πόλης Απόλλωνα και Όμιλο Καλαμάτας, επίσης προϊόν παλαιότερης συνένωσης των Πράσινων Πουλιών και του Ολυμπιακού. Όλα επανιδρύθηκαν αργότερα, για να μετέχουν έως σήμερα στις διοργανώσεις της τοπικής ΕΠΣ Μεσσηνίας. Αρχικά, ως έμβλημα του σωματείου επιβλήθηκε από τη δικτατορία ο μυθικός φοίνικας, τον οποίο η ομάδα κατάργησε το 1974.

Κατά τη δεκαετία του ’70 υπήρξε η πρώτη χρυσή περίοδος του συλλόγου, επί προεδρίας του έμπορου Λυκούργου Γαϊτανάρου. Το 1972 και το 1974 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής και αγωνίστηκε για δύο περιόδους στην Α΄ Εθνική. Τις διακρίσεις αυτές ακολούθησε μια μακροχρόνια περίοδος παρακμής, κατά την οποία ο σύλλογος υποβιβαζόταν συνεχώς, φθάνοντας ως την Α΄ τοπική κατηγορία της Μεσσηνίας. Στη συνέχεια άρχισε να ανεβαίνει σταδιακά τις κατηγορίες και το 1995 επανήλθε στην Α΄ Εθνική, επί προεδρίας του Σταύρου Παπαδόπουλου.

Μετά την αποχώρηση του Παπαδόπουλου πρόεδρος και μεγαλομέτοχος της ομάδας ανέλαβε ο Γιώργος Γρηγορόπουλος το Φεβρουάριο του 2000 όταν η ομάδα έκανε και τη χρυσή πορεία στο δεύτερο μισό της σεζόν 1999-2000. Δεν κατάφερε να ανταποκριθεί οικονομικά στις υποχρεώσεις του συλλόγου με αποτέλεσμα το 2010 να υποβιβαστεί από τη Β΄ εθνική και την επόμενη σεζόν να μην καταφέρει να δηλώσει συμμετοχή ούτε στην Γ΄ Εθνική και η ΠΑΕ να διαλυθεί. Το καλοκαίρι του 2010 δεν υπέβαλε δήλωση συμμετοχής στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής κατηγορίας στην Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου και υποβιβάστηκε μετά από έκτακτη συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΕΕΠ στις 13-08-2010, στην Δ’ Εθνική. Τις τύχες του συλλόγου ανέλαβε η διοίκηση του ερασιτεχνικού σωματείου, δηλώνοντάς το στη Δ΄ Εθνική για τη σεζόν 2010-11 με προπονητή τον παλιό ποδοσφαιριστή  Έλβιο Μάνα.

Από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 στην Καλαμάτα κυριαρχούσε η ομάδα του Απόλλωνα, που είχε τερματίσει δύο συνεχόμενες σεζόν στην 4η θέση στη  Β΄ Εθνική, το 1965-66 και το 1966-67. Έτσι όταν το καλοκαίρι του 1967 δημιουργήθηκε με τη συγχώνευση ο Π.Σ. Καλαμάτα, οι προσδοκίες ήταν αυξημένες. Πράγματι τη σεζόν 1967-68 η Καλαμάτα διεκδίκησε ως το τέλος την άνοδο, αλλά τελικά τερμάτισε στην τρίτη θέση του νοτίου ομίλου. Είχε ένα σκληροτράχηλο σύνολο, παρέμεινε αήττητη στο γήπεδό της και συγκέντρωσε 65 β. (11 ν.-13 ισ- 6 ήτ., 33-25 γκολ), μόλις ένα βαθμό λιγότερο από τον ΟΦΗ, που ως δευτεραθλητής διεκδίκησε και τελικά κατάφερε να πάρει την άνοδο σε αγώνα μπαράζ με το δευτεραθλητή του βορείου ομίλου.

Τις επόμενες τρεις χρονιές η Καλαμάτα είχε πάντα πρωταγωνιστικό ρόλο αλλά δεν κατάφερε να διεκδικήσει την άνοδο μέχρι τέλους. Το 1968-69 ήταν 4η με 71 β. (13 ν.-11 ισ-10 ητ., 36-31 γκολ), ισόβαθμη στην 3η θέση με το Φωστήρα αλλά δέκα βαθμούς λιγότερους από τη δεύτερη προνομιούχο θέση. Πάλι τερμάτισε αήττητη εντός έδρας αλλά παραχώρησε πολλές ισοπαλίες. Το 1969-70 ήταν 5η με 72 β. (15 ν.- 9 ισ-10 ήτ., 43-32 γκολ), ξανά αήττητη εντός έδρας αλλά μακριά από τους 95 βαθμούς της κορυφής. Το 1970-71 ήταν μεταβατική χρονιά. Με νέα ομάδα τερμάτισε στη 10η θέση (13 ν.- 6 ισ-15 ήτ., 36-39 γκολ), αλλά κατάφερε να δημιουργήσει ένα αξιόμαχο σύνολο που την επόμενη σεζόν κατάφερε την άνοδο.

Η περίοδος 1971-72 ήταν συναρπαστική. Με πρόεδρο το Λυκούργο Γαϊτανάρο και μια σειρά από ταλαντούχους ντόπιους παίκτες, όπως τους: Παναγόπουλο (Μπατούνα) Λαγογιάννη, Σκαφιδά, Μουλατσιώτη, Σπετζόπουλο, Δαμιανάκο, Θεοδώρου, Καλιγέρη, Καπαματζιάν, Μπατσακούτσα, Μπιστικέα, Μάραντο, Μελιγαλιώτη, πέτυχε να πάρει τον τίτλο συγκεντρώνοντας 89 β. (20 ν.-11 ισ- 7 ήτ., 59-25 γκολ). Ήταν ακατανίκητη εντός έδρας, όπου παραχώρησε μόλις δύο ισοπαλίες και πέτυχε πολλές εντυπωσιακές νίκες, όπως: 8-1 με το Λεωνίδα Σπάρτης, 4-1 με τον Παναργειακό, 4-2 με τον ΠΑΣ Γιάννινα, 3-0 με τα Χανιά, τον ΟΦΗ, τον Αίαντα, τον Ορφέα Αιγάλεω και τον Παναιτωλικό.

Στους αγώνες εκτός έδρας την ακολουθούσαν πλήθος φιλάθλων, οι οποίοι με τις ασπρόμαυρες σημαίες, δημιουργούσαν εντυπωσιακή ατμόσφαιρα. Τότε δημιουργήθηκε το παρατσούκλι Μαύρη Θυέλλα, που φέρει ως σήμερα, το οποίο ανήκε στον Παναιγιάλειο από την δεκαετία του 50. Στο λεκανοπέδιο της Αττικής οι αντίπαλοι σύλλογοι αναγκάζονταν να δώσουν τον αγώνα τους σε μεγαλύτερα γήπεδα, για εισπρακτικούς λόγους, αφού τα δικά τους δεν μπορούσαν να ικανοποιήσουν την τεράστια ζήτηση εισιτηρίων. Έτσι η Καλλιθέα έπαιξε στο Στάδιο Νέας Σμύρνης και ο Ίκαρος στο γήπεδο της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Βασικός αντίπαλος στην διεκδίκηση του τίτλου ήταν ο Ίκαρος Ν. Ιωνίας. Ο αποφασιστικός αγώνας μεταξύ των δύο ομάδων δόθηκε στο τέλος του β΄ γύρου στο Στάδιο Ν. Φιλαδέλφειας. Η κοσμοσυρροή ήταν τέτοια ώστε χιλιάδες φίλαθλοι έμειναν έξω από το γήπεδο, αφού είχαν εξαντληθεί τα εισιτήρια και παρακολουθούσαν ραδιοφωνικά την εξέλιξη του ματς. Η Καλαμάτα ήταν μπροστά με διαφορά τριών βαθμών και το τελικό 1-1 της επέτρεψε να κρατήσει την πρωτοπορία και τελικά να πάρει τον τίτλο και την άνοδο.

Την επόμενη σεζόν υποβιβάστηκε από την Α΄ εθνική και το 1973-74 διεκδίκησε πάλι την άνοδο. Βασικοί αντίπαλοί της αυτή τη φορά ήταν ο Ατρόμητο Αθηνών και η Προοδευτική. Τελικά, ισοβάθμησε στη πρώτη θέση με τον Ατρόμητο με 57 β. (24 ν.- 9 ισ- 5 ήτ., 70-23 γκολ), 4 περισσότερους από την Προοδευτική. Πήρε τον τίτλο έπειτα από αγώνα μπαράζ, αλλά τελικά ανέβηκε και ο Ατρόμητος.

Σε όλη τη διάκρεια της σεζόν είχε εικόνα ομάδας Α΄ Εθνικής και οι εμφανίσεις της ήταν εντυπωσιακές. Στην έδρα της, το γήπεδο Μεσσηνιακού, παραχώρησε μόνο τρεις ισοπαλίες και οι νίκες της ήταν με μεγάλα σκορ, όπως: 5-0 τον Απόλλωνα Μυτιλήνης και το Φοίβο Ρόδου, 4-0 τον Ιωνικό, 4-1 τον Ολυμπιακό Λιοσίων και τον Α.Ο. Σύρου, 3-0 την Αναγέννηση Καρδίτσας, τα Χανιά και τον Αχαρναϊκό.

Η Καλαμάτα δεν μπόρεσε να παραμείνει πάνω από μια σεζόν στην ανώτερη κατηγορία. Την πρώτη της φορά, την περίοδο 1972-73, παρουσίασε μια δυναμική ομάδα, ενισχυμένη με πέντε νοτιαμερικανούς ποδοσφαιριστές (Βάλιαν,Μάνα, Εσπινόζα, Καντίχεβιτς, Τζιλιότι), οι οποίοι έδωσαν χαρακτήρα στην ομάδα αλλά έχασε σε ομοιογένεια, με αποτέλεσμα να κάνει πολλές ήττες. Παρόλα αυτά πέτυχε μερικά καλά αποτελέσματα, όπως: η ισοπαλία 2-2 εκτός έδρας με τον Παναθηναϊκό, το 2-1 επί της σπουδαίας Παναχαϊκής που τερμάτισε 4η εκείνη τη χρονιά, το 3-0 επί της Ομόνοιας Λευκωσίας, το 2-0 επί Αιγάλεω, Ατρόμητου και Τρικάλων. Πάλεψε μέχρι τέλους για την παραμονή της και τερμάτισε στην 15η θέση. Συγκέντρωσε 60 β. (8 ν.-10 ισ-16 ήτ, 30-45 γκολ), μόλις ένα λιγότερο από τον Πανσερραϊκό και δύο λιγότερους από το Φωστήρα που σώθηκαν. Είναι χαρακτηριστικό πως απείχε μόλις 4 βαθμούς από τη 10η θέση, δηλαδή μόλις μία νίκη (με το τότε σύστημα 3-2-1)

Δυο χρόνια αργότερα, την περίοδο 1974-75, ξαναβρέθηκε στην Α΄ Εθνική. Όμως, αυτή τη φορά έχασε πιο καθαρά τη μάχη της σωτηρίας. Τερμάτισε στη 17η και προτελευταία θέση με 23 β. (8 ν.- 7 ισ-19 ήτ., 23-60 γκολ), πέντε βαθμούς από την 13η θέση της παραμονής. Η μοναδική καλή ανάμνηση από τη σεζόν είναι μια από τις πιο μεγάλες νίκες που πέτυχε στην ιστορία της, με 2-0 επί του Παναθηναϊκού

Τις χρονιές στην Α΄ Εθνική η Καλαμάτα στηρίχτηκε σε ένα μίγμα παλιών ντόπιων παικτών και νεοφερμένων Ελλήνων και των πέντε ξένων, οι τέσσερις από τους οποίους έκαναν τα επόμενα χρόνια καριέρα σε πολλές ομάδες Α΄ Εθνικής. Ήταν οι εξής (σε παρένθεση ε/γ: εμφανίσεις και γκολ σε κάθε μια από τις δυο σεζόν στην Α΄ Εθνική):

Τερματοφύλακες: Καντίχεβιτς (16, 20), Λαγογιάννης (6, 13), Αργυρόπουλος (12,-), Παπανικολόπουλος (-,1).

Αμυντικοί: Σκαφιδάς (32/0, 16/0), Μουλατσιώτης (16/2, 30/0), Μάνα (28/0, 29/2), Μπιστικέας (20/0, 18/2), Μάραντος (8/0, 25/0), Λαζαρακόπουλος (7/0, 27/0), Παντελόπουλος (-/-, 1/0), Παπαδόπουλος (-/-, 7/0).

Μέσοι: Κυριαζής (33/0, -/-), Εσπινόζα (25/5, 28/4), Δαμιανάκος (16/3, 8/1), Θεοδώρου (24/2, 15/1), Καπαματζιάν (18/0, 26/0), Γεωργόπουλος (17/0, 14/2), Σταματόπουλος (-/-, 33/4), Αντωνάκος (-/-, 29/3), Λαζάρου (-/-, 16/1), Χατζηογλίδης (-/-, 6/0).

Επιθετικοί: Σπετζόπουλος (33/6, -/-), Μπατσακούτσας (16/2, -/-), Βάλιαν (25/6, 23/3), Καλιγέρης (17/0, 10/0), Χιώτης (14/0, -/-), Τζιλιότι (13/0, -/-), Αδελφίδης (10/2, -/-), Παναγόπουλος (Μπατούνας) (10/1, -/-), Ασημακόπουλος (7/1, -/-), Παντελόπουλος (7/0, -/-), Χάνιος (-/-, 21/1),

Η σεζόν 1999-2000 θεωρείται η πιο επιτυχημένη στην ιστορία του συλλόγου. Στη διάρκεια της χρονιάς πέτυχε μερικές εντυπωσιακές νίκες, όπως το 5-2 επί του Άρη εντός έδρας και οι έξι νίκες εκτός έδρας επί: Απόλλωνα (2-1), Ιωνικού (1-0), Παναχαϊκής (2-1), Καβάλας (1-0), Τρικάλων (2-0) και Προοδευτικής (2-1).

Τερμάτισε στην 9η θέση του πρωταθλήματος με 44 βαθμούς, χάνοντας μόλις για ένα βαθμό τη συμμετοχή της στους αγώνες μπαράζ για την έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Κέρδισε, όμως, τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ  2000, που ήταν η πρώτη και μοναδική μέχρι σήμερα σε ευρωπαϊκή διοργάνωση.

Το καλοκαίρι του 2000 αντιμετώπισε στον 3ο γύρο την Τσμελ Μπιλσάνι (Τσεχία) και αποκλείστηκε με δυο ήττες (0-5, 0-3).

Την ίδια σεζόν, 1999-2000, έκανε μεγαλειώδη πορεία στο Κύπελλο Ελλάδος, φτάνοντας ως τα ημιτελικά. Τερμάτισε πρώτη στον προκριματικό όμιλο με τέσσερις νίκες: επί Ναυπακτιακού Αστέρα (4-0 εντός), Πανελευσινιακού (1-0 εκτός), Λύκων Θεσσαλονίκης (2-0 εκτός) και Πιερικού (2-0 εντός) και μία ήττα από τον Απόλλωνα Αθηνών (1-2 εντός). Στη συνέχεια απέκλεισε κατά σειρά την Προοδευτική με 3-2 (εντός) και τον ΟΦΗ στα προημιτελικά (0-1, 3-0), για να αποκλειστεί στα ημιτελικά από τον Ιωνικό (0-2, 2-4).

Την ομάδα εκείνη αποτελούσαν οι:

Προπονητής: Εδουάρδο Αμορίν (1η-21η αγωνιστική), Βασίλης Γεωργόπουλος (22η-34η αγωνιστική)

Τερματοφύλακες: Σωτήρης Λυμπερόπουλος (17), Χρήστος Κελπέκης (16), Δημήτρης Κωνσταντόπουλος (2)

Αμυντικοί: Άλβες (22), Μάκης Μπελεβώνης (25), Αριστείδης Γαλανόπουλος (14), Νίκος Γεωργέας (28, 1 γκολ),  Χρήστος Μικές (24), Θέμης Τζανετής (24), Βαγγέλης Κεφάλας, (12, 1 γκολ), Κώστας Ιωάννου (10), Σάντρο Σκαπίν (5), Δημήτρης Κουτίβας (2), Βασίλης Αλεβίζος (2).

Μέσοι: Βαγγέλης Κουτσουρές (31, 6 γκολ), Παναγιώτης Δρούγας (29), Θωμάς Τρούπκος (24, 6 γκολ), Κάρλος Ντακρός (20, 3 γκολ), Παναγιώτης Μπαχράμης (16, 2 γκολ), Βασίλης Μπλέτσας (10), Κώστας Δασκαλάκης (7), Μιχάλης Αλβέρτης (6), Βασ. Κοσυφολόγος (1), Λουσιντο (1).

Επιθετικοί: Αλεσάντρο Σοάρες (26, 3 γκολ), Χίλτον (25, 6 γκολ), Σάμσον (19, 1 γκολ), Ντέρεκ Μπόατενγκ (17, 5 γκολ), Χρήστος Καλαντζής (10, 1 γκολ), Σίμονς (9, γκολ), Στάθης Κάππος (7, 1 γκολ), Μπουλέν (5).

Μεγαλύτερος σύγχρονος ποδοσφαιριστής που έχει αναδείξει ο σύλλογος είναι ο Νίκος Λυμπερόπουλος

Το παρατσούκλι της ομάδας είναι Μαύρη Θύελλα λόγω των χρωμάτων του συλλόγου.

Σύλλογος Φιλάθλων «Μπουλντόγκς” (Bulldogs Club).

Συνδέσμος Παλαιμάχων Μαύρης Θύελλας.

Παραδοσιακή αγνή φίλαθλος του η συλλόγου υπήρξε η «Άγγέλω” (Αγγελική Σμυρνιού, 1948-2012).

Πρωταθλήματα Β΄ Εθνικής: 2 (1972, 1974).

Πρωτάθλημα Δ ΄ Εθνικής Ερασιτεχνικής: 2 (1985, 2011).

Πρωτάθλημα  Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας: 1 (1981).

Ημιτελικά Κυπέλλου Ελλάδος: 1999-2000.

Προημιτελικά (γύρος 16) Κυπέλλου Ελλάδος: 1992-93.

Δευτεραθλήτρια Β΄ Εθνικής (άνοδος): 1994-95, 1998-99.

Δευτεραθλήτρια Γ΄ Εθνικής (άνοδος): 1992-93.

Συμμετοχή στο Κύπελλο Ιντερτότο: 2000.

1967-1972: Β΄ Εθνική.

1972-1973: Α΄ Εθνική.

1973-1974: Β΄ Εθνική.

1974-1975:  Α΄ Εθνική.

1975-1977:  Β΄ Εθνική.

1977-1980: Εθνική Ερασιτεχνική.

1980-1981: Α΄ κατηγορία  Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας.

1981-1985: Εθνική Ερασιτεχνική.

1985-1993: Γ΄ Εθνική.

1993-1995: Β΄ Εθνική.

1995-1998: Α΄ Εθνική.

1998-1999: Β΄ Εθνική.

1999-2001: Α΄ Εθνική.

2001-2010: Β΄ Εθνική.

2010-2011:  Δ΄ Εθνική (λόγω χρεών).

1972-1973: 15η θέση (υποβιβασμός).

1974-1975: 17η θέση (υποβιβασμός).

1995-1996: 13η θέση.

1996-1997: 11η θέση.

1997-1998: 17η θέση (υποβιβασμός).

1999-2000: 9η θέση (Κύπελλο Ιντερτότο).

2000-2001: 15η θέση (υποβιβασμός).

Συμμετοχές: 17

Πρωταθλήματα: 2

Νίκες: 226

Ισοπαλίες: 160

Ήττες: 180

Γκολ: 664 – 574

Ευρύτερη νίκη: 8-1 με Λεωνίδα Σπάρτης (1971-72)

Ευρύτερη ήττα: 0-13 από Α.Π.Σ. Πάτραι (1976-77)

Πρώτος σκόρερ: Θεοδώρου 58 γκολ

Περισσότερες συμμετοχές: Α. Δέδες 252 παιχνίδια.

 

Please follow and like us:
0

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.